چندي پيش فيلمي از طريق يكي از دوستان فيلميدرامبه دستم رسيد به نام Damage كه مناسب ترينمعادلي كه مي تونم براش بيارم خسران هستش
اين فيلم محصول ۱۹۹۲ به كارگرداني Louis Malle است. در نگاه اول اين فيلم ضد اخلاقي به نظر مي رسه ولي از آنجا كه به قول نيچه وسعت دنياي هر کس به اندازه وسعت انديشه اوست ، نگاهها و برداشتها از اين فيلم كاملا متفاوته. نهايتاً اين فيلم براي خيلي ها مي تونه يادآور اشتباهاتي باشه كه كم و بيش در زندگي مرتكب ميشيم و خواه ناخواه بايد تاوان اون رو پرداخت كنيم. اين فيلم تلنگري ايه به همه كه جبران بعضي خطاها امكان پذير نيست و به خسران ختم ميشه. ميزان زياني كه شخص متحمل ميشه هم رابطه مستقيم داره با ميزان بزرگي اشتباه. سكانس پاياني فيلم به همراه موسيقي متن اون رو ميشه از شاهكارهاي اين فيلم دونست. سكانس پاياني فيلم رو مي تونيد در يوتيوب ببينيد. البته فيلم خالي از اشكال هم نيست و در خلق بعضي سكانس ها به نوعي اغراق شده ولي در مجموع جزء فيلمهاي خوبي بود كه طي چند ماه اخير ديده بودم. با جستجو در اينترنت نتونستم نقدي به فارسي براي اين فيلم پيدا كنم. اگه كسي نقد فيلم رو با نگاه كارشناسي داره ممنون ميشم ارسال كنه. شايد بتونيد اين فيلم رو از اين سايت دانلود كنيد (البته من خودم امتحانش نكردم)
